دینامیزم و رقابت امنیتی -سیاسی قدرت ها در شمال سوریه(کوردستان)

محسن مصطفایی دانش آموخته علوم سیاسی

یکی از موضوعاتی که در سال های اخیر بر روی دینامیزم امنیتی- سیاسی و رقابت های قدرت در منطقه تاثیر مستقیم گذاشته، بحران سوریه و رقابت های بین المللی ناشی از آن بوده است.

اقدام جدید امریکا مبنی بر خروج نیروهایش از شمال سوریه و رویکرد دوگانه نسبت به نیروهای اتحاد دموکراتیک (ypg و نیروهای همسو) که نقش مهمی در مبارزه با داعش داشته و در مقابل گسیل نیروهای ترکیه به منطقه و آغاز حملات آنها به کوردهای سوریه وضعیت غبارالود و پرتنشی را در منطقه تداعی می کند.

این تصمیمات و واکنش ها بیانگر این است که ابرقدرت ها در راستای اهداف ژئواستراتژیک خود در خاورمیانه حرکت نموده و سایر مولفه ها را در راستای تثبیت قدرت و منافع خود می خواهند.

نیروهای کورد سوری که در بحث مبارزه با تروریسم مورد حمایت آمریکا بودند، امروز بدون حمایت قاطع این دولت در مقابل ترکیه به حال خود رها شدند. به اعتقاد برخی از صاحبنظران این تصمیم ترامپ به نحوی”خنجر از پشت” نسبت به نیروهای اتحاد دمکراتیک بوده و می‌گویند تخلیه منطقه از نیروهای بین المللی و درگیر ساختن کوردها با جنگ تحمیلی ترکیه، خطر قدرت گرفتن دوباره گروه داعش را در پی دارد.

بنابه اخبار منتشر شده، ترکیه قصد دارد منطقه‌ امنی به عمق ۳۲ کیلومتر در مرز ۴۸۰ کیلومتری خود با سوریه ایجاد کند و بخش بزرگی از ۳.۶ میلیون پناهنده سوری در خاک ترکیه را به آن منتقل کند.
این عملیات سومین عملیات از نوع خود طی چهار سال گذشته است. دولت ترکیه پیش از این دو عملیات «سپر فرات» و «شاخه زیتون» را در نواحی مرزی خود با سوریه انجام داده بود، بنظر قصد کشورگشایی، تضعیف قدرت کوردها، تقویت نیروهای مسلح همسو با خود در سوریه، دستیابی به منافع اقتصادی و جغرافیایی در این منطقه و…را دارد.

با این اوصاف باید خاطرنشان نمود که خالی کردن میدان جنگِ سوریه برای سایر بازیگران منطقه ای همچون ترکیه، روسیه و.. نه تنها جایگاه استراتژیک منطقه ای آمریکا در سوریه و منطقه را تضعیف خواهد کرد، بلکه بی اعتباریِ بزرگی برای پرستیژ منطقه ای و بین المللی آمریکا نیز در پی خواهد داشت.

از سوی دیگر واکنش سایر کشورهای اروپایی و سازمان ملل در قالب بیانه ای صرف یک نوع رفع مسئولیت بوده و هیچ گونه دستاوردی در بر نداشته و نخواهد داشت. بلکه باید شورای امنیت سازمان ملل، ناتو، اتحادیه اروپا و کشورهای اسلامی؛ ترکیه را به توقف حملات مجاب نمایند.

 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *